پس از اتمام ساخت قطعات سازه ای فولادی، ابعاد و شکل آنها را مطابق با نقشه های طراحی و استانداردها و مشخصات مربوطه بررسی کنید. قطعاتی که دارای انحرافات ساخت در محدوده مجاز هستند، باید مطابق با طراحی مورد نیاز، زنگ زدایی و رنگ آمیزی شوند.
قطعات فولادی واجد شرایط باید به طور مناسب بسته بندی شده و با اطلاعاتی مانند مقدار، شماره پروژه و مقصد برچسب گذاری شوند تا بارگیری، حمل و نقل و ذخیره سازی در محل تسهیل شود.
قطعات کوچک و لوازم جانبی (معمولاً پیچ و مهره ها، واشرها، صفحات اتصال، زوایای اتصال و سایر قطعات کمتر از 25 کیلوگرم) باید با یک لیست بسته بندی ارائه شده در جعبه یا بسته بندی شوند. هر مورد باید به وضوح با شماره مورد، وزن ناخالص، وزن خالص، نام جزء و شماره قطعه مشخص شود.
کیس های چوبی باید محکم و مقاوم در برابر باران باشند. قسمت پایین باید دارای تراورس های باربر با سوراخ های دسترسی لیفتراک باشد. هر دو انتهای تراورس ها برای بالا بردن و اتصال آسان باید پخ شوند. وزن هر کیس چوبی به طور کلی نباید بیش از 1 تن باشد.
کیس های فولادی عمدتاً برای حمل و نقل از راه دور به پروژه های خارجی استفاده می شود. کیس های فولادی جوش داده شده جامد و بادوام هستند. در سایت های ساختمانی، صفحات کیس را می توان به عنوان شیلنگ های نصب یا وسایل موقت استفاده کرد. تیغه های بالابر باید روی کیس های فولادی جوش داده شوند.
بسته بندی برای قطعات باریک برای حمل و نقل در فواصل کوتاه، مانند اعضای شبکه و میله های کششی خرپا سقفی مناسب است. هر بسته را خیلی سنگین نکنید. وسایل بالابر نباید مستقیماً به سیم های اتصال بسته شوند.
اگر قرار است قطعات بلافاصله پس از ساخت نصب شوند، قطعات کوچک و لوازم جانبی ممکن است به جای محفظه، محکم بسته شوند یا در موقعیت های مربوطه ساختار اصلی پیچ شوند. تثبیت نباید بر حمل و نقل و نصب تأثیر بگذارد.
بسته بندی را می توان تنها پس از خشک شدن کامل پوشش رنگ انجام داد. بسته بندی باید پوشش را در برابر آسیب محافظت کند و اطمینان حاصل کند که تمام اجزا و قطعات از تغییر شکل، آسیب و از بین رفتن عاری هستند.