برای اطمینان از دوام طولانی مدت، مقاومت در برابر خوردگی و عملکرد با کیفیت بالا سازه های فولادی، مراحل آماده سازی سطح و پوشش حرفه ای به شدت در طول ساخت اجرا می شود.

قبل از پوشش، اجزای فولادی توسط دستگاه شات بلاست اتوماتیک پردازش می شوند تا زنگ زدگی، رسوب آسیاب، لکه های روغن و سایر آلاینده های سطح را از بین ببرند. شات بلاست از هوای فشرده برای تسریع شلیک های فولادی با سرعت بالا بر روی سطح فولاد استفاده می کند. در اثر ضربه و اصطکاک، زنگ زدگی، رسوبات اکسید و ناخالصی ها به طور کامل حذف می شوند و سطحی تمیز با زبری مناسب برای بهبود چسبندگی پوشش ایجاد می کنند.

پس از شات بلاست، سطح فولاد باید به طور کامل توسط تجهیزات خلاء یا هوای فشرده برای حذف گرد و غبار و ذرات فولاد تمیز شود. سطح تحت درمان باید ظاهر خاکستری فلزی یکنواختی داشته باشد.

پس از بازرسی و تایید توسط پرسنل کنترل کیفیت، اولین لایه پوشش پرایمر باید در عرض 4 ساعت اعمال شود تا از اکسیداسیون ثانویه جلوگیری شود و از عملکرد پوشش اطمینان حاصل شود.

---

1. روش های پوشش سازه فولادی

1.1 پوشش اولیه سازه فولادی

پوشش پرایمر اولین لایه محافظی است که پس از آماده سازی سطح اعمال می شود. هدف اصلی آن بهبود مقاومت در برابر خوردگی و افزایش استحکام پیوند بین فولاد و پوشش های بعدی است.

فرآیند پوشش پرایمر:

1. آماده سازی رنگ

پرایمر ضد خوردگی باید قبل از استفاده به درستی مخلوط شود. ویسکوزیته، قوام و نسبت رقت باید به شدت کنترل شود تا از رنگ یکنواخت، عملکرد پایدار و کاربرد صاف اطمینان حاصل شود.

2. اولین برنامه پرایمر

در طول اولین فرآیند پوشش پرایمر، جهت پاشش باید ثابت بماند. مناطق همپوشانی باید صاف و یکنواخت باشند تا از ضخامت پوشش ناهموار جلوگیری شود.

3. کنترل اسپری

هنگام پاشش پرایمر، اپراتورها باید از اصل حرکت مداوم و فاصله کوتاه پاشش پیروی کنند تا از تجمع بیش از حد رنگ، افتادگی یا پوشش ناهموار جلوگیری شود.

4. لایه دوم پرایمر

پس از خشک شدن کامل لایه آستر اول، پوشش دوم باید اعمال شود. جهت پاشش باید عمود بر لایه قبلی باشد تا ضخامت پوشش یکنواخت و محافظت بهتر حاصل شود.

5. شناسایی جزء

پس از تکمیل پوشش، اجزای فولادی باید طبق شماره شناسایی اصلی علامت گذاری شوند. برای اجزای مهم، اطلاعات اضافی مانند وزن، موقعیت مرکز ثقل و علائم نصب باید نشان داده شود.

---

1.2 نقاشی رویه سازه فولادی

پوشش رویی محافظت بیشتری در برابر شرایط آب و هوایی، خوردگی و اثرات محیطی ایجاد می کند و در عین حال ظاهر سازه های فولادی را بهبود می بخشد.

الزامات استفاده از پوشش بالا:

1. سازگاری با پوشش

مواد پوشش بالایی باید با الزامات طراحی مطابقت داشته باشد. سازگاری بین پرایمر و پوشش رویی باید تایید شود تا از شکست پوشش ناشی از واکنش های شیمیایی بین مواد مختلف جلوگیری شود.

2. تمیز کردن سطح قبل از رنگ آمیزی

برای سازه های فولادی که نیاز به پوشش رویی در محل دارند، سطح باید پس از نصب تمیز شود. گرد و غبار، لکه های روغن، بقایای جوشکاری و سایر آلاینده ها باید قبل از رنگ آمیزی پاک شوند.

3. آماده سازی پوشش

رنگ روکش باید با مشخصات طراحی مطابقت داشته باشد. قبل از استفاده، رنگ باید کاملاً مخلوط شود تا از رنگ یکنواخت و ویسکوزیته پایدار اطمینان حاصل شود. تنظیم مناسب تینر باید برای جلوگیری از افتادگی، آثار برس یا سطوح ناهموار انجام شود.

4. روش نقاشی

در طول اعمال، پوشش رویی باید به طور مداوم هم زده شود. جهت رنگ آمیزی و روش پاشش باید از همان استانداردهای فرآیند پوشش پرایمر پیروی کند.

---

2. اقدامات احتیاطی برای پوشش سازه فولادی

1. بازرسی کیفیت قبل از رنگ آمیزی

پوشش سازه فولادی فقط باید پس از بازرسی کیفیت ساخت و تایید انجام شود. همه اجزاء باید قبل از عملیات سطح و رنگ آمیزی استانداردهای ساخت مورد نیاز را رعایت کنند.

2. آماده سازی سطح فولادی

قبل از پوشش، سطوح فولادی باید تحت عملیات شات بلاست قرار گیرند تا به طور کامل زنگ، روغن، گرد و غبار و سایر آلاینده ها از بین برود.

درجه آماده سازی سطح باید الزامات استاندارد ISO 8501-1 / Sa 2.0 را برآورده کند و از تمیزی سطح مناسب و چسبندگی پوشش اطمینان حاصل کند.

3. ملزومات پوشش پرایمر و پایان

پس از آماده سازی سطح، اجزای فولادی باید بلافاصله اولین پوشش پرایمر را دریافت کنند. پس از عمل آوری، دو لایه لایه رویی باید اعمال شود مگر اینکه پوشش نسوز مورد نیاز باشد.

مناطق زیر نباید رنگ آمیزی شوند:

• سطوح اتصال پیچ با مقاومت بالا

• سطوح فولادی تعبیه شده در داخل پایه های بتنی

• مناطقی در 50 میلی متر از اتصالات جوشکاری با نفوذ کامل که نیاز به جوشکاری در محل دارند

4. الزامات پوشش نسوز

برای اعضای فولادی که نیاز به حفاظت در برابر آتش دارند، پوشش نسوز انتخابی باید با استانداردهای قابل اجرا ملی و بین المللی مطابقت داشته باشد.

پوشش نسوز معمولاً باید پس از نصب سازه فولادی اعمال شود. آزمایش سازگاری بین پوشش نسوز و پرایمر باید قبل از استفاده کامل شود.

---

3. بازرسی و پذیرش پوشش سازه فولادی

بازرسی دقیق کیفیت پس از پوشش برای اطمینان از دوام پوشش، ظاهر و عملکرد محافظتی انجام می شود.

3.1 بازرسی ظاهری

پس از رنگ آمیزی سازه فولادی، سطح پوشش باید شرایط زیر را برآورده کند:

• رنگ یکنواخت و ظاهر ثابت

• سطح صاف و روشن

• بدون چین و چروک، ترک، حباب، لایه برداری یا توده رنگ

• بدون نقص پوشش آشکار

---

3.2 حفاظت در حین و بعد از رنگ آمیزی

در طول عملیات پوشش دهی و پس از آن، اجزای فولادی رنگ شده باید به خوبی از موارد زیر محافظت شوند:

• آلودگی گرد و غبار

• قرار گرفتن در معرض رطوبت

• آسیب مکانیکی

• سایر آلاینده های خارجی

قبل از حمل و نقل و نصب باید اقدامات مناسب نگهداری و جابجایی انجام شود.

---

3.3 اندازه گیری ضخامت پوشش

ضخامت فیلم پوشش باید با استفاده از یک ضخامت سنج پوشش دیجیتال حرفه ای بازرسی شود.

در حین بازرسی:

• چندین نقطه اندازه گیری باید روی هر جزء فولادی انتخاب شود.

• مقادیر ضخامت باید ثبت و تجزیه و تحلیل شود.

• ضخامت متوسط ​​پوشش باید الزامات طراحی پروژه و استانداردهای قابل اجرا را برآورده کند.

---

کنترل کیفیت پوشش سازه فولادی

در گروه فولاد ZSJH، هر پروژه سازه فولادی از رویه های پوشش دهی دقیق پیروی می کند، از جمله:

✔ آماده سازی سطح شات بلاست اتوماتیک
✔ کاربرد پرایمر حرفه ای ضد خوردگی
✔ سیستم پوشش محافظ چند لایه
✔ بازرسی ضخامت پوشش
✔ کنترل کیفیت قبل از تحویل

از طریق فناوری پیشرفته تصفیه سطح و استانداردهای بازرسی دقیق، ما اطمینان حاصل می کنیم که هر سازه فولادی به مقاومت در برابر خوردگی عالی، عمر طولانی و عملکرد قابل اعتماد دست می یابد. پروژه های ساختمانی جهانی

تماس با ما